«6 στις 10 επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν φοροδιαφεύγουν. Σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς το ποσοστό παραβατικότητας φθάνει ακόμη και το 100%» ………… «Παρά το γεγονός ότι το ΣΔΟΕ επιβάλλει πρόστιμα ….είναι ιδιαίτερα δύσκολο αυτά να εισπραχθούν…… από τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί την τελευταία διετία τα οποία ανέρχονται σε 8,6 δισ. ευρώ μόλις το 1% κατέληξε στα ταμεία του κράτους.»….. «μάλιστα ….αδυνατεί να εισπράξει και τα επιδικασθέντα που ανέρχονται στα 12,7 δισ. ευρώ». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/7/12
Η φοροδιαφυγή ζει και βασιλεύει. Είναι νωπές ακόμα στη μνήμη μας οι δηλώσεις του κυρίου Γεωργακόπουλου τέως Γ.Γ. Εσόδων ότι, «Στα 25 δισ. ευρώ ανέρχεται η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα» (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/5/10), ενώ το τμήμα μελετών της Εθνικής Τράπεζας «υπολογίζει τη φοροδιαφυγή στα 50 δισ. ευρώ ή 20% του ΑΕΠ ετησίως.» ) (ΤΟ ΒΗΜΑ 19/5/10). Ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος μιλάει για φοροδιαφυγή της τάξης του 10 – 12% του Α.Ε.Π.. Δηλαδή διπλάσια από το νέο αίμα που πρέπει να χυθεί στη μαύρη τρύπα του ελλείμματος.
Είναι βέβαιο ότι πολύ μικρές επιχειρήσεις, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες αφορά και ο κύριος όγκος της εξωφρενικής παραοικονομίας και φοροδιαφυγής.
Οι αρμόδιοι παραμένουν στις διαπιστώσεις και στα ευχολόγια. Αντί για ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος της εισφοροδιαφυγής και της φοροδιαφυγής θυσιάζουν τις συντάξεις βάζοντάς τες για μια ακόμα φορά στο κρεβάτι του Προκρούστη. Γιατί φυσικά τα πυροτεχνήματα όπως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία δεν παράγουν αποτέλεσμα. Φοροφυγάδες και εισφοροκλέπτες παραμένουν στο απυρόβλητο και μας λοιδορούν.
Για μια ακόμα φορά οδηγούνται στο σφαγείο μισθωτοί και συνταξιούχοι. Θυσία στην ανικανότητα ή στην απροθυμία της πολιτείας να αντιμετωπίσει δύο από τις βασικές πληγές της κοινωνίας.
Αλλά έτσι το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Γιατί οι πρωταθλητές της κλοπής των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τη μείωση των εσόδων τους, από την περιορισμένη ζήτηση, αυξάνοντας τη φοροδιαφυγή και την αδήλωτη εργασία. Και από την αύξηση ή την διατήρηση των υψηλών τιμών. Αγωνιζόμενοι για τη μείωση του Φ.Π.Α. που δεν πληρώνουν. Ξιφουλκώντας παράλληλα κατά του «αντιπαραγωγικού» Δημοσίου το οποίο «συντηρεί» κατά την αντίληψη τους η δική τους «παραγωγική» συμμετοχή, κατά κύριο λόγο, στην ανακύκλωση και την αφορολόγητη ενθυλάκωση του «δανείου χρήματος».
Εν τω μεταξύ τα Δημόσια Ταμεία παραμένουν άδεια. Και η κοινωνία χωρίς ελπίδα.
